Η ακριβής προέλευση της επιτραπέζιας αντισφαίρισης είναι άγνωστη. Εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890 στην Αγγλία σαν παιχνίδι της αριστοκρατίας και σιγά-σιγά εξαπλώθηκε και στα άλλα κοινωνικά στρώματα. Η ονομασία της «Ping-Pong», η οποία προήλθε από τον ήχο που κάνει το μπαλάκι όταν χτυπάει στο τραπέζι ανήκει στην εταιρία J.Jaques & Son Ltd.

Οι πρώτες ρακέτες ήταν ξύλινες με μακριά λαβή ενώ το κυρίως μέρος τους ήταν επενδυμένο με φελλό.

Στη διάρκεια του 1929 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι σύλλογοι και το άθλημα άρχισε να γίνεται γνωστό σε όλο τον κόσμο. Η Διεθνής Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, γνωστή ως I.T.T.F. (International Table Tennis Federation), ιδρύθηκε το 1926 ενώ το 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έγινε το 1927 και το κέρδισε ο Ούγγρος Dr. Jacobi (Parker & Hewit, 1993). Την εποχή εκείνη οι παίκτες χρησιμοποιούσαν ξύλινες ρακέτες καλυμμένες από σκληρά λάστιχα με δοντάκια. Αυτός ήταν και ο πρώτος συνδυασμός ξύλου-λάστιχου που κράτησε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1940.

Το 1952 ένας σχετικά άγνωστος τότε Γιαπωνέζος Παίκτης, ο Hiroje Satoh, εμφανίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με ένα στρώμα σπογγώδους υλικού, το οποίο έμπαινε μεταξύ του λάστιχου και του ξύλου και δημιουργούσε ένα καινούριο τύπο λάστιχου που αργότερα ονομάστηκε «sandwich rubber». Το καινούριο λάστιχο έφερε επανάσταση στο χώρο της επιτραπέζιας αντισφαίρισης λόγω της ιδιότητας του να δίνει μεγάλη περιστροφή και ταχύτητα στο μπαλάκι. Στα επόμενα χρόνια, σχεδόν όλοι οι κορυφαίοι παίκτες άρχισαν να χρησιμοποιούν το νέο αυτό τύπο λάστιχου και να προσαρμόζονται στο νέο τρόπο παιχνιδιού. Ανακαλύφθηκαν και εξελίχθηκαν νέα τεχνικά χτυπήματα που έδιναν έμφαση στην ταχύτητα και την περιστροφή της μπάλας ενώ το παιχνίδι έγινε θεαματικό.

Οι Γιαπωνέζοι επικράτησαν στον παγκόσμιο χώρο στη δεκαετία του 1950 ενώ εισήγαγαν και ένα νέο τρόπο κρατήματος της ρακέτας ο οποίος αργότερα τροποποιήθηκε από τους Κινέζους που έγιναν απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 εμφανίστηκε στο προσκήνιο η ομάδα της Σουηδίας η οποία επικράτησε της Κίνας σε τρία συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1989, 1991, 1993). Εντούτοις, στα δύο τελευταία Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1999, 2001), η Κίνα επανήλθε στο προσκήνιο παίρνοντας ξανά τα πρωτεία στην Παγκόσμια κατάταξη επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητά της.

Τα τελευταία χρόνια η επιτραπέζια αντισφαίριση έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου. Εχουν γίνει αρκετές τροποποιήσεις των κανονισμών σε μια προσπάθεια να γίνει το άθλημα πιο ελκυστικό και πιο δημοφιλές στο ευρύ κοινό ενώ η τεχνολογική ανάπτυξη έχει συνεισφέρει στην αύξηση της θεαματικότητας. Επίσης, με την ένταξη του αθλήματος στο Ολυμπιακό πρόγραμμα από το 1988, η επιτραπέζια αντισφαίριση αρχίζει να αποκτά ταυτόχρονα μαζικό χαρακτήρα. Ετσι σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα σε συμμετοχή αθλήματα στον κόσμο με περισσότερες από 150 Εθνικές Ομοσπονδίες να είναι μέλη της I.T.T.F. Από αγωνιστικής πλευράς είναι σαφές ότι έχει αλλάξει τελείως το στυλ του παιχνιδιού. Η μοντέρνα επιτραπέζια αντισφαίριση βασίζεται πλέον στην ταχύτητα και τη δύναμη ενώ τα καινούρια χτυπήματα απαιτούν άρτια τεχνική κατάρτιση.

*Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Δημοσθένη Ε. Μεσσήνη με τίτλο "Επιτραπέζια Αντισφαίριση: Από το Α έως το Ω"