Βασικά για να παίξει κάποιος πιγκ-πογκ χρειάζεται να έχει:

• Τραπέζι
• Φιλέ
• Μπαλάκι
• Ρακέτα (ξύλο και λάστιχα)

Τραπέζι

Το τραπέζι της επιτραπέζιας αντισφαίρισης έχει μήκος 274 εκ., πλάτος 152 εκ. και ύψος 76 εκ., ενώ το πάχος της επιφάνειας του δεν πρέπει να είναι μικρότερο από 20 χιλ. Το υλικό από το οποίο κατασκευάζεται το τραπέζι και κατ΄ επέκταση η αγωνιστική επιφάνεια είναι βασικά το ξύλο χρώματος σκούρου πράσινου ή μπλε. Εντούτοις υπάρχουν και τραπέζια κατασκευασμένα από συνθετικά υλικά τα οποία έχουν εξίσου ικανοποιητική απόδοση.

Φιλέ

Το φιλέ έχει ύψος 15.25 εκ. και εκτείνεται κατά μήκος του κέντρου του τραπεζιού χωρίζοντάς το σε δύο μέρη. Στηρίζεται σε δύο μεταλλικά ή πλαστικά στηρίγματα ύψους 15.25 εκ. και εκτείνεται 15.25 εκ. πέρα από κάθε πλευρά του τραπεζιού. Το φιλέ είναι συνήθως φτιαγμένο από νάϋλον και έχει χρώμα σκούρο πράσινο.

Μπαλάκι

Το μπαλάκι έχει διάμετρο 40 χιλ. και ζυγίζει περίπου 2.7 γρ. Είναι φτιαγμένο από κυτταρίνη (celluloid) ή από παρόμοιο πλαστικό υλικό. Το χρώμα του είναι συνήθως άσπρο ή κίτρινο ματ και εξαρτάται από το χρώμα του τραπεζιού που γίνεται ο αγώνας.

Ρακέτα

Η ρακέτα αποτελείται από δύο μέρη: το ξύλο και τα λάστιχα.

Ξύλο
Το ξύλο αποτελείται από το κυρίως μέρος (σώμα) και τη λαβή.
Το κυρίως μέρος αποτελείται από λεπτά στρώματα (φύλλα) ειδικά επεξεργασμένου ξύλου ή συνδυασμό ξύλου με ανθρακονήματα. Ο αριθμός των φύλλων ποικίλει από 1 έως 7. Ο αριθμός, το πάχος, η κατανομή και η σκληρότητά τους προσδίδουν στο ξύλο διαφορετικά χαρακτηριστικά ως προς την ταχύτητα και τον έλεγχο (control) της μπάλας.
Η λαβή χρησιμεύει στο κράτημα της ρακέτας και για το λόγο αυτό παίζει σπουδαίο ρόλο στην επιλογή του ξύλου. Ο παίκτης πρέπει να διαλέγει τη λαβή εκείνη που του επιτρέπει να εκτελεί με ευκολία και με τον ίδιο τρόπο όλα τα χτυπήματα.

Λάστιχα
Υπάρχουν δύο είδη λάστιχων: (α) λάστιχα με δοντάκια χωρίς πορώδες ελαστικό υλικό (σπόγγο) και (β) λάστιχα με σπόγγο τύπου "sandwich".

Τα λάστιχα τύπου "sandwich" χωρίζονται σε δύο ομάδες: (α) λάστιχα με τα δοντάκια προς τα μέσα και (β) λάστιχα με τα δοντάκια προς τα έξω.

Αντίστοιχα κάθε μία από αυτές τις δύο ομάδες λάστιχων χωρίζεται σε δύο υπο-ομάδες. Έτσι τα λάστιχα με τα δοντάκια προς τα έξω χωρίζονται σε:

(α) λάστιχα με μακριά δοντάκια και
(β) λάστιχα με κοντά δοντάκια,

ενώ τα λάστιχα με τα δοντάκια προς τα μέσα χωρίζονται σε:

(α) λάστιχα που δίνουν περιστροφή στο μπαλάκι και
(β) λάστιχα που δε δίνουν περιστροφή στο μπαλάκι.

Ο αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης είναι ανάγκη να γνωρίζει καλά τα χαρακτηριστικά των λάστιχων πρώτα γιατί πρέπει να είναι σε θέση κάποια στιγμή να διαλέξει αυτό που ταιριάζει στο δικό του στυλ παιχνιδιού και ύστερα γιατι πρέπει να γνωρίζει πως να αντιμετωπίζει αντιπάλους που χρησιμοποιούν λάστιχα με ιδιότητες διαφορετικές από αυτές των δικών του λάστιχων.

* Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Δημοσθένη Ε. Μεσσήνη με τίτλο "Επιτραπέζια Αντισφαίριση: Από το Α έως το Ω"